De laatste baksteen: het zegel der profeten

Aboe Hoerayrah (moge Allah tevreden met hem zijn) zei dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei:

إِنَّ مَثَلِي وَمَثَلَ الأَنْبِيَاءِ مِنْ قَبْلِي كَمَثَلِ رَجُلٍ بَنَى بَيْتًا فَأَحْسَنَهُ وَأَجْمَلَهُ، إِلاَّ مَوْضِعَ لَبِنَةٍ مِنْ زَاوِيَةٍ، فَجَعَلَ النَّاسُ يَطُوفُونَ بِهِ وَيَعْجَبُونَ لَهُ، وَيَقُولُونَ هَلاَّ وُضِعَتْ هَذِهِ اللَّبِنَةُ قَالَ فَأَنَا اللَّبِنَةُ، وَأَنَا خَاتِمُ النَّبِيِّينَ

“Voorwaar, mijn voorbeeld en het voorbeeld van de profeten vóór mij is als een man die een huis bouwde en het mooi en prachtig maakte, behalve de plaats van één baksteen in een hoek. De mensen liepen eromheen, verwonderden zich erover en zeiden: ‘Was deze baksteen maar geplaatst!’ (Hij ﷺ zei:) Ik ben die baksteen, en ik ben het zegel van de profeten.”

Deze hadieth staat in Sahieh al-Boekharie 3535.